Öz
Küresel çevre sorunlarının hızla artış göstermesi, sürdürülebilir büyümeyi sağlamak için ortak çabaları gerekli kılmaktadır. Bu bağlamda eko-inovasyon, çevresel zararı minimuma indirmeyi amaçlayan çevre dostu bir inovasyon türü olarak literatürde yer almaktadır. Bu çalışmada G-7 ülkelerinde eko-inovasyonların çevresel bozulmaya etkisi araştırılmaktadır. Momentler Kantil Regresyon Yöntemi (MMQR)’nin kullanıldığı çalışmada karbondioksit emisyonu, teknolojik inovasyon, yeşil büyüme, finansal gelişme endeksi ve doğal kaynak rantı verileri analize dahil edilmektedir. Elde edilen bulgulara göre teknolojik inovasyonlar ile karbondioksit emisyonları arasında tüm kantil düzeyleri için negatif yönlü bir ilişki tespit edilmektedir. Bu bulgular, G-7 ülkelerinde eko-inovasyonlar arttıkça karbon emisyonlarının azaldığını işaret etmektedir.
Anahtar Kelimeler
Eko-inovasyon Çevresel Bozulma Momentler Kantil Regresyon Yöntemi G-7
Kaynakça
- Abbas, S., Gui, P., Chen, A. ve Ali, N. (2022). The Effect of Renewable Energy Development, Market Regulation, and Environmental Innovation on CO2 Emissions in BRICS Countries. Environmental Science and Pollution Research, 29, 59483-59501.
- Abid, A., Mehmood, U., Tariq, S. ve Haq, Z. U. (2022). The Effect of Technological Innovation, FDI, and Financial Development on CO2 Emission: Evidence from the G8 Countries. Environmental Science and Pollution Research International, 29(8), 11654-11662.
- Aggeri, F. (1999). Environmental Policies and Innovation: A Knowledge-Based Perspective on Cooperative Approaches. Research Policy, 28, 699-717.
- Al-Hanakta, R., Hossain, M. B., Pataki, L. ve Dunay, A. (2023). Eco-innovation Influence on Business Performance in Jordanian Micro, Small and Medium Enterprises Operating in the Food Processing Sector. Plos One, 18(2), 1-23.
- Ali, S., Dogan, E., Chen, F. ve Khan, Z. (2021). International Trade and Environmental Performance in Top Ten-Emitters Countries: The Role of Eco-innovation and Renewable Energy Consumption. Sustainable Development, 29, 378-387.
- Aliani, K., Borgi, H., Alessa, N., Hamza, F. ve Albitar, K. (2024). The Impact of Green Innovation and Renewable Energy on CO2 Emissions in G7 Nations. Heliyon, 10(10), 1-15.
- Amara, D. B. ve Qiao, J. (2023). From Economic Growth to Inclusive Green Growth: How Do Carbon Emissions, Eco-innovation and International Collaboration Develop Economic Growth and Tackle Climate Change?. Journal of Cleaner Production, 425, 138986.
- Assi, A. F., Isiksal, A. Z. ve Tursoy, T. (2021). Renewable Energy Consumption, Financial Development, Environmental Pollution, and Innovations in the ASEAN+ 3 Group: Evidence from (P-ARDL) Model. Renewable Energy, 165, 689-700.
- Avunduk, Z. B. ve İçen, H. (2023). Eko-inovasyon Performansının Ekonomik Büyümeye Etkisi: Avrupa Birliği Ülkeleri Üzerine Panel Veri Analizi. Verimlilik Dergisi, 57(4), 657-670.
- Bal, E. (2019). Çevresel İnovasyon Faaliyetlerinin İşletmelerin Uluslararası Rekabetçiliğine Etkisi: Marmara Bölgesi Kimya Sektörü Örneği.(Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme (İktisat) Anabilim Dalı, İstanbul.
- Bujari, A. A. ve Martìnez, F. V. (2016). Technological Innovation and Economic Growth in Latin America. Revista Mexicana de Economìa y Finanzas, 11(2), 77-89.
- Carrio´n-Flores, C. E. ve Innes, R. (2009). Environmental Innovation and Environmental Performance. Journal of Environmental Economics and Management, 59, 27-42.
- Chen, J., Cheng, J. ve Dai, S. (2017). Regional Eco-innovation in China: An Analysis of Eco-innovation Levels and Influencing Factors. Journal of Cleaner Production, 153, 1-14.
- Cheng, C. C. J., Yang, C. L. ve Sheu, C. (2014). The Link between Eco-innovation and Business Performance: A Taiwanese Industry Context. Journal of Cleaner Production, 64, 81-90.
- Ch’ng, P. C., Cheah, J. ve Amran, A. (2021). Eco-innovation Practices and Sustainable Business Performance: The Moderating Effect of Market Turbulence in the Malaysian Technology Industry. Journal of Cleaner Production, 283, 124556, 1-11.
- Claeys, G., Tagliapietra, S. ve Zachmann, G. (2019). How to Make the European Green Deal Work. Bruegel Policy Contribution.
- Çoban, M. N., Biçen, Ö. F., Nassani, A. A. ve Anser, M. K. (2025). Exploring the Effects of Global Value Chain Participation, Technological Eco-innovation and Natural Resource Rents on Environmental Quality in the EU-14. Scientific Reports, 15, 17572.
- Demirel, P. ve Kesidou, E. (2011). Stimulating Different Types of Eco-innovation in The UK: Government Policies and Firm Motivations. Ecological Economics, 70, 1546-1557.
- Doğan, S. ve Tüzer, M. (2011). Küresel İklim Değişikliği ile Mücadele: Genel Yaklaşımlar ve Uluslararası Çabalar. Istanbul Journal of Sociological Studies, 44, 157-194.
- EC (2011). Innovation for a sustainable Future - The Eco-innovation Action Plan (Eco-AP). European Commission.
- EIO (2012). Paving the Way to A Green Economy through Eco-innovation. Annual Report 2012, European Commission.
- Ekins, P. (2010). Eco-innovation for Environmental Sustainability: Concepts, Progress and Policies. International Economics and Economic Policy, 7, 267-290.
- Ekins, P. ve Salmons, R. (2010). Environmental and Eco Innovation: Concepts, Evidence and Policies - Joint Meetings of Tax and Environment Experts. OECD Publishing.
- Ertuğrul, H. M., Çetin, M., Şeker, F. ve Doğan, E. (2016). The Impact of Trade Openness on Global Carbon Dioxide Emissions: Evidence from the Top Ten Emitters Among Developing Countries. Ecological Indicators, 67, 543-555.
- Fondevila, M. M., Moneva, J. M. ve Scarpellini, S. (2019). Environmental Disclosure and Eco-innovation Interrelation. The case of Spanish Firms. Revista de Contabilidad Spanish Accounting Review, 22(1), 73-87.
- Guerroud, Y. (2021). Three Essays on Eco-innovation at the Firm Level: The French Case. (Doktora Tezi), Université Côte d'Azur, Economics and Finance, Fransa.
- Hafeez, M., Rehman, S. U., Faisal, C. M. N., Yang, J., Ullah, S., Kaium, M. A. ve Malik, M.Y. (2022). Financial Efficiency and Its Impact on Renewable Energy Demand and CO2 Emissions: Do Eco-Innovations Matter for Highly Polluted Asian Economies?. Sustainability, 14, 10950, 1-12.
- He, P., Ya, Q., Chengfeng, L., Yuan, Y. ve Xiao, C. (2021). Nexus Between Environmental Tax, Economic Growth, Energy Consumption, and Carbon Dioxide Emissions: Evidence from China, Finland, and Malaysia Based on a Panel-ARDL Approach. Emerging Markets Finance and Trade, 57 (3), 698-712.
- Huppes, G., Kleijn, R., Huele, R., Ekins, P., Shaw, B., Esdeerrs, M. ve Schaltegger, S. (2008). Measuring Eco-innovation: Framework and Typology of Indicators Based on Causal Chains. Final Report of the Ecodrive Project.
- Karakaya, E. (2016). Paris İklim Anlaşması: İçeriği ve Türkiye Üzerine Bir Değerlendirme. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 1-12.
- Kemp, R. ve Foxon, T. (2007). Typology of Eco-innovation. UM Merit, 5(1), 1-25.
- Kemp, R. ve Pearson, P. (2007). Final Report MEI Project about Measuring Eco-innovation. UM Merit, 10(2), 1-120.
- Khan, Z., Ali, S., Umar, M. Kirikkaleli, D. ve Jiao, Z. (2020). Consumption-Based Carbon Emissions and International Trade in G7 Countries: The Role of Environmental Innovation and Renewable Energy. Science of the Total Environment, 730, 1-10.
- Khattak, S. I. ve Ahmad, M. (2022). The Cyclical Impact of Innovation in Green and Sustainable Technologies on Carbon Dioxide Emissions in OECD Economies. Environmental Science and Pollution Research, 29, 33809-33825.
- Kılıç, S. (2001). Uluslararası Çevre Hukukunun Gelişimi Üzerine Bir İnceleme. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 2(2), 131-149.
- Kirikkaleli, D., Abbasi, K. R. ve Oyebanji, M. O. (2023). The Asymmetric and Long‑Run Effect of Environmental Innovation and CO2 Intensity of GDP on Consumption‑Based CO2 Emissions in Denmark. Environmental Science and Pollution Research, 30, 50110-50124.
- Klewitz, J. ve Hansen, E. G. (2014). Sustainability-Oriented Innovation of SMEs: A Systematic Review. Journal of Cleaner Production, 65, 57-75.
- Kuo, T. C. ve Smith, S. (2018). A Systematic Review of Technologies Involving Eco-innovation for Enterprises Moving Towards Sustainability. Journal of Cleaner Production, 192, 207-220.
- Leitão, N. C. (2013). The Environmental Kuznets Curve and Globalization: The Empirical Evidence for Portugal, Spain, Greece and Ireland. Energy Economics Letters, 1(1), 15-23.
- Manjang, M., Hao, X. ve Husnain, M. A. (2023). Examining the Impact of Environmental Technologies, Environmental Taxes, Energy Consumption, and Natural Resources on GHG Emissions in G-7 Economies. Springer, 30, 106611-106624.
- Obobisa, E. S. (2023). An Econometric Study of Eco-innovation, Clean Energy, and Trade Openness Toward Carbon Neutrality and Sustainable Development in OECD Countries. Sustainable Development, 1–25.
- OECD (2009). Sustainable Manufacturing and Eco-innovation: Framework, Practices and Measurement. Synthesis Report.
- OECD (2012). OECD Environmental Outlook to 2050. OECD Publishing.
- OECD ve Eurostat (2005). Oslo Kılavuzu: Yenilik Verilerinin Toplanması ve Yorumlanması İçin İlkeler (3. Baskı). TÜBİTAK Yayınları.
- Pichlak, M. ve Szromek, A.R. (2021). Eco-Innovation, Sustainability and Business Model Innovation by Open Innovation Dynamics. Journal of Open Innovation: Technology Market and Complexity, 7, 149.
- Qoyash, F. K. ve Eren, M. (2022). Türkiye’de Teknolojik İnovasyon ve Yenilenebilir Enerji Tüketiminin Çevre Kirliliği Üzerine Etkisi. Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2), 110-118.
- Reid, A. ve Miedzinski, M. (2008). Eco-innovation. Final Report for Sectoral Innovation Watch.
- Rennings, K. (2000). Redefining Innovation - Eco-innovation Research and the Contribution from Ecological Economics. Ecological Economics, 32(2), 319-332.
- Sáez-Martínez, F. J., Ferrari, G. ve Mondéjar-Jiménez, J. (2015). Eco-innovation: Trends and Approaches for a Field of Study. Innovation: Management, Policy & Practice, 17(1), 1-5.
- Schiederig, T., Tietze, F. ve Herstatt, C. (2012). Green Innovation in Technology and Innovation Management–An Exploratory Literature Review. R&D Management, 42(2), 180-192.
- Shafiei, S. ve Salim, R. A. (2014). Non-Renewable and Renewable Energy Consumption and CO2 Emissions in OECD Countries: A Comparative Analysis. Energy Policy, 66, 547-556.
- Shahbaz, M., Ozturk, I., Afza, T. ve Ali, A. (2013). Revisiting the Environmental Kuznets Curve in a Global Economy. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 25, 494-502.
- Shan, S., Yılmaz – Genç, S., Kamran, H. W. ve Dinca, G. (2021). Role of Green Technology Innovation and Renewable Energy in Carbon Neutrality: A Sustainable Investigation from Turkey. Journal of Environmental Management, 294, 113004.
- Shobande, O. A. ve Ogbeifun, L. (2021). The Criticality of Financial Development and Energy Consumption for Environmental Sustainability in OECD Countries: Evidence from Dynamic Panel Analysis. International Journal of Sustainable Development &World Ecology, 29(2), 153-163.
- Steward, F. (2006). Eco-innovation – Environmental Benefits, Economic Growth and Job Creation. Henrik Saxe ve Clemen Rasmussen (Ed.), Green Roads to Growth içinde (233-242). Environmental Assessment Institute.
- Stjepanovic, S., Tomic, D. ve Skare, M. (2022). A New Database on Green GDP; 1970-2019: A Framework for Assessing the Green Economy. Oeconomia Copernicana, 13(4), 949-975.
- Şeker, F. ve Çetin, M. (2015). Düşük Karbonlu Yeşil Büyüme ve Karbondioksit Salınımının Temel Belirleyicileri: Türkiye Uygulaması. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 4(8), 22-41.
- TİKA (2024). Kalkınma İşbirliği: Tanımlar, Kavramlar ve Gündemler (1. Baskı). Türkiye Diyanet Vakfı Yayın Matbaacılık.
- Udeagha, M. C. ve Ngepah, N. (2023). Striving Towards Environmental Sustainability in the BRICS Economies: the Combined Influence of Fiscal Decentralization and Environmental Innovation. International Journal of Sustainable Development & World Ecology, 30 (2), 111-125.
- You, C., Khattak, S. I. ve Ahmad, M. (2022). Do International Collaborations in Environmental-Related Technology Development in the U.S. Pay of in Combating Carbon Dioxide Emissions? Role of Domestic Environmental Innovation, Renewable Energy Consumption, and Trade Openness. Environmental Science and Pollution Research, 29, 19693-19713.
- Yurdakul, M. (2020). İşletmelerde Sürdürülebilirliğin Sağlanmasında Eko-İnovasyon Uygulamaları: Bir Model Önerisi. İşletme Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 1, 15-33.
- Ziółkowski, B. (2013). The World Trends in Eco-innovation Assessment. Modern Management Review, 18(1), 153-162.
Examining the Impact of Eco-Innovations on Environmental Degradation in G7 Countries Using the MMQR Method
Öz
The rapid escalation of global environmental challenges necessitates concerted efforts to achieve sustainable growth. In this context, eco-innovation, defined as an environmentally friendly form of innovation aimed at minimizing environmental harm, has emerged as a critical concept in the literature. This study investigates the impact of eco-innovation on environmental degradation in G-7 countries. Employing the Method of Moments Quantile Regression (MMQR), the analysis incorporates data on carbon dioxide emissions, technological innovation, green growth, financial development index, and natural resource rents. The findings reveal a consistent negative relationship between technological innovation and carbon dioxide emissions across all quantile levels. These findings indicate that carbon emissions decrease as eco-innovations increase in G-7 countries.
Anahtar Kelimeler
Eco-innovation Environmental Degradation The Method of Moments Quantile Regression G-7
Kaynakça
- Abbas, S., Gui, P., Chen, A. ve Ali, N. (2022). The Effect of Renewable Energy Development, Market Regulation, and Environmental Innovation on CO2 Emissions in BRICS Countries. Environmental Science and Pollution Research, 29, 59483-59501.
- Abid, A., Mehmood, U., Tariq, S. ve Haq, Z. U. (2022). The Effect of Technological Innovation, FDI, and Financial Development on CO2 Emission: Evidence from the G8 Countries. Environmental Science and Pollution Research International, 29(8), 11654-11662.
- Aggeri, F. (1999). Environmental Policies and Innovation: A Knowledge-Based Perspective on Cooperative Approaches. Research Policy, 28, 699-717.
- Al-Hanakta, R., Hossain, M. B., Pataki, L. ve Dunay, A. (2023). Eco-innovation Influence on Business Performance in Jordanian Micro, Small and Medium Enterprises Operating in the Food Processing Sector. Plos One, 18(2), 1-23.
- Ali, S., Dogan, E., Chen, F. ve Khan, Z. (2021). International Trade and Environmental Performance in Top Ten-Emitters Countries: The Role of Eco-innovation and Renewable Energy Consumption. Sustainable Development, 29, 378-387.
- Aliani, K., Borgi, H., Alessa, N., Hamza, F. ve Albitar, K. (2024). The Impact of Green Innovation and Renewable Energy on CO2 Emissions in G7 Nations. Heliyon, 10(10), 1-15.
- Amara, D. B. ve Qiao, J. (2023). From Economic Growth to Inclusive Green Growth: How Do Carbon Emissions, Eco-innovation and International Collaboration Develop Economic Growth and Tackle Climate Change?. Journal of Cleaner Production, 425, 138986.
- Assi, A. F., Isiksal, A. Z. ve Tursoy, T. (2021). Renewable Energy Consumption, Financial Development, Environmental Pollution, and Innovations in the ASEAN+ 3 Group: Evidence from (P-ARDL) Model. Renewable Energy, 165, 689-700.
- Avunduk, Z. B. ve İçen, H. (2023). Eko-inovasyon Performansının Ekonomik Büyümeye Etkisi: Avrupa Birliği Ülkeleri Üzerine Panel Veri Analizi. Verimlilik Dergisi, 57(4), 657-670.
- Bal, E. (2019). Çevresel İnovasyon Faaliyetlerinin İşletmelerin Uluslararası Rekabetçiliğine Etkisi: Marmara Bölgesi Kimya Sektörü Örneği.(Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme (İktisat) Anabilim Dalı, İstanbul.
- Bujari, A. A. ve Martìnez, F. V. (2016). Technological Innovation and Economic Growth in Latin America. Revista Mexicana de Economìa y Finanzas, 11(2), 77-89.
- Carrio´n-Flores, C. E. ve Innes, R. (2009). Environmental Innovation and Environmental Performance. Journal of Environmental Economics and Management, 59, 27-42.
- Chen, J., Cheng, J. ve Dai, S. (2017). Regional Eco-innovation in China: An Analysis of Eco-innovation Levels and Influencing Factors. Journal of Cleaner Production, 153, 1-14.
- Cheng, C. C. J., Yang, C. L. ve Sheu, C. (2014). The Link between Eco-innovation and Business Performance: A Taiwanese Industry Context. Journal of Cleaner Production, 64, 81-90.
- Ch’ng, P. C., Cheah, J. ve Amran, A. (2021). Eco-innovation Practices and Sustainable Business Performance: The Moderating Effect of Market Turbulence in the Malaysian Technology Industry. Journal of Cleaner Production, 283, 124556, 1-11.
- Claeys, G., Tagliapietra, S. ve Zachmann, G. (2019). How to Make the European Green Deal Work. Bruegel Policy Contribution.
- Çoban, M. N., Biçen, Ö. F., Nassani, A. A. ve Anser, M. K. (2025). Exploring the Effects of Global Value Chain Participation, Technological Eco-innovation and Natural Resource Rents on Environmental Quality in the EU-14. Scientific Reports, 15, 17572.
- Demirel, P. ve Kesidou, E. (2011). Stimulating Different Types of Eco-innovation in The UK: Government Policies and Firm Motivations. Ecological Economics, 70, 1546-1557.
- Doğan, S. ve Tüzer, M. (2011). Küresel İklim Değişikliği ile Mücadele: Genel Yaklaşımlar ve Uluslararası Çabalar. Istanbul Journal of Sociological Studies, 44, 157-194.
- EC (2011). Innovation for a sustainable Future - The Eco-innovation Action Plan (Eco-AP). European Commission.
- EIO (2012). Paving the Way to A Green Economy through Eco-innovation. Annual Report 2012, European Commission.
- Ekins, P. (2010). Eco-innovation for Environmental Sustainability: Concepts, Progress and Policies. International Economics and Economic Policy, 7, 267-290.
- Ekins, P. ve Salmons, R. (2010). Environmental and Eco Innovation: Concepts, Evidence and Policies - Joint Meetings of Tax and Environment Experts. OECD Publishing.
- Ertuğrul, H. M., Çetin, M., Şeker, F. ve Doğan, E. (2016). The Impact of Trade Openness on Global Carbon Dioxide Emissions: Evidence from the Top Ten Emitters Among Developing Countries. Ecological Indicators, 67, 543-555.
- Fondevila, M. M., Moneva, J. M. ve Scarpellini, S. (2019). Environmental Disclosure and Eco-innovation Interrelation. The case of Spanish Firms. Revista de Contabilidad Spanish Accounting Review, 22(1), 73-87.
- Guerroud, Y. (2021). Three Essays on Eco-innovation at the Firm Level: The French Case. (Doktora Tezi), Université Côte d'Azur, Economics and Finance, Fransa.
- Hafeez, M., Rehman, S. U., Faisal, C. M. N., Yang, J., Ullah, S., Kaium, M. A. ve Malik, M.Y. (2022). Financial Efficiency and Its Impact on Renewable Energy Demand and CO2 Emissions: Do Eco-Innovations Matter for Highly Polluted Asian Economies?. Sustainability, 14, 10950, 1-12.
- He, P., Ya, Q., Chengfeng, L., Yuan, Y. ve Xiao, C. (2021). Nexus Between Environmental Tax, Economic Growth, Energy Consumption, and Carbon Dioxide Emissions: Evidence from China, Finland, and Malaysia Based on a Panel-ARDL Approach. Emerging Markets Finance and Trade, 57 (3), 698-712.
- Huppes, G., Kleijn, R., Huele, R., Ekins, P., Shaw, B., Esdeerrs, M. ve Schaltegger, S. (2008). Measuring Eco-innovation: Framework and Typology of Indicators Based on Causal Chains. Final Report of the Ecodrive Project.
- Karakaya, E. (2016). Paris İklim Anlaşması: İçeriği ve Türkiye Üzerine Bir Değerlendirme. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 1-12.
- Kemp, R. ve Foxon, T. (2007). Typology of Eco-innovation. UM Merit, 5(1), 1-25.
- Kemp, R. ve Pearson, P. (2007). Final Report MEI Project about Measuring Eco-innovation. UM Merit, 10(2), 1-120.
- Khan, Z., Ali, S., Umar, M. Kirikkaleli, D. ve Jiao, Z. (2020). Consumption-Based Carbon Emissions and International Trade in G7 Countries: The Role of Environmental Innovation and Renewable Energy. Science of the Total Environment, 730, 1-10.
- Khattak, S. I. ve Ahmad, M. (2022). The Cyclical Impact of Innovation in Green and Sustainable Technologies on Carbon Dioxide Emissions in OECD Economies. Environmental Science and Pollution Research, 29, 33809-33825.
- Kılıç, S. (2001). Uluslararası Çevre Hukukunun Gelişimi Üzerine Bir İnceleme. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 2(2), 131-149.
- Kirikkaleli, D., Abbasi, K. R. ve Oyebanji, M. O. (2023). The Asymmetric and Long‑Run Effect of Environmental Innovation and CO2 Intensity of GDP on Consumption‑Based CO2 Emissions in Denmark. Environmental Science and Pollution Research, 30, 50110-50124.
- Klewitz, J. ve Hansen, E. G. (2014). Sustainability-Oriented Innovation of SMEs: A Systematic Review. Journal of Cleaner Production, 65, 57-75.
- Kuo, T. C. ve Smith, S. (2018). A Systematic Review of Technologies Involving Eco-innovation for Enterprises Moving Towards Sustainability. Journal of Cleaner Production, 192, 207-220.
- Leitão, N. C. (2013). The Environmental Kuznets Curve and Globalization: The Empirical Evidence for Portugal, Spain, Greece and Ireland. Energy Economics Letters, 1(1), 15-23.
- Manjang, M., Hao, X. ve Husnain, M. A. (2023). Examining the Impact of Environmental Technologies, Environmental Taxes, Energy Consumption, and Natural Resources on GHG Emissions in G-7 Economies. Springer, 30, 106611-106624.
- Obobisa, E. S. (2023). An Econometric Study of Eco-innovation, Clean Energy, and Trade Openness Toward Carbon Neutrality and Sustainable Development in OECD Countries. Sustainable Development, 1–25.
- OECD (2009). Sustainable Manufacturing and Eco-innovation: Framework, Practices and Measurement. Synthesis Report.
- OECD (2012). OECD Environmental Outlook to 2050. OECD Publishing.
- OECD ve Eurostat (2005). Oslo Kılavuzu: Yenilik Verilerinin Toplanması ve Yorumlanması İçin İlkeler (3. Baskı). TÜBİTAK Yayınları.
- Pichlak, M. ve Szromek, A.R. (2021). Eco-Innovation, Sustainability and Business Model Innovation by Open Innovation Dynamics. Journal of Open Innovation: Technology Market and Complexity, 7, 149.
- Qoyash, F. K. ve Eren, M. (2022). Türkiye’de Teknolojik İnovasyon ve Yenilenebilir Enerji Tüketiminin Çevre Kirliliği Üzerine Etkisi. Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2), 110-118.
- Reid, A. ve Miedzinski, M. (2008). Eco-innovation. Final Report for Sectoral Innovation Watch.
- Rennings, K. (2000). Redefining Innovation - Eco-innovation Research and the Contribution from Ecological Economics. Ecological Economics, 32(2), 319-332.
- Sáez-Martínez, F. J., Ferrari, G. ve Mondéjar-Jiménez, J. (2015). Eco-innovation: Trends and Approaches for a Field of Study. Innovation: Management, Policy & Practice, 17(1), 1-5.
- Schiederig, T., Tietze, F. ve Herstatt, C. (2012). Green Innovation in Technology and Innovation Management–An Exploratory Literature Review. R&D Management, 42(2), 180-192.
- Shafiei, S. ve Salim, R. A. (2014). Non-Renewable and Renewable Energy Consumption and CO2 Emissions in OECD Countries: A Comparative Analysis. Energy Policy, 66, 547-556.
- Shahbaz, M., Ozturk, I., Afza, T. ve Ali, A. (2013). Revisiting the Environmental Kuznets Curve in a Global Economy. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 25, 494-502.
- Shan, S., Yılmaz – Genç, S., Kamran, H. W. ve Dinca, G. (2021). Role of Green Technology Innovation and Renewable Energy in Carbon Neutrality: A Sustainable Investigation from Turkey. Journal of Environmental Management, 294, 113004.
- Shobande, O. A. ve Ogbeifun, L. (2021). The Criticality of Financial Development and Energy Consumption for Environmental Sustainability in OECD Countries: Evidence from Dynamic Panel Analysis. International Journal of Sustainable Development &World Ecology, 29(2), 153-163.
- Steward, F. (2006). Eco-innovation – Environmental Benefits, Economic Growth and Job Creation. Henrik Saxe ve Clemen Rasmussen (Ed.), Green Roads to Growth içinde (233-242). Environmental Assessment Institute.
- Stjepanovic, S., Tomic, D. ve Skare, M. (2022). A New Database on Green GDP; 1970-2019: A Framework for Assessing the Green Economy. Oeconomia Copernicana, 13(4), 949-975.
- Şeker, F. ve Çetin, M. (2015). Düşük Karbonlu Yeşil Büyüme ve Karbondioksit Salınımının Temel Belirleyicileri: Türkiye Uygulaması. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 4(8), 22-41.
- TİKA (2024). Kalkınma İşbirliği: Tanımlar, Kavramlar ve Gündemler (1. Baskı). Türkiye Diyanet Vakfı Yayın Matbaacılık.
- Udeagha, M. C. ve Ngepah, N. (2023). Striving Towards Environmental Sustainability in the BRICS Economies: the Combined Influence of Fiscal Decentralization and Environmental Innovation. International Journal of Sustainable Development & World Ecology, 30 (2), 111-125.
- You, C., Khattak, S. I. ve Ahmad, M. (2022). Do International Collaborations in Environmental-Related Technology Development in the U.S. Pay of in Combating Carbon Dioxide Emissions? Role of Domestic Environmental Innovation, Renewable Energy Consumption, and Trade Openness. Environmental Science and Pollution Research, 29, 19693-19713.
- Yurdakul, M. (2020). İşletmelerde Sürdürülebilirliğin Sağlanmasında Eko-İnovasyon Uygulamaları: Bir Model Önerisi. İşletme Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 1, 15-33.
- Ziółkowski, B. (2013). The World Trends in Eco-innovation Assessment. Modern Management Review, 18(1), 153-162.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Yeşil Ekonomi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 15 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 15 Aralık 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 24 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 25 Aralık 2025 |
| IZ | https://izlik.org/JA76SK37TK |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 4 Sayı: 2 |
Amaç ve Kapsam
Amaç
International Journal of Current Social Science (CUSOS), Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Cumhuriyet Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu bünyesinde yayımlanan hakemli bir akademik dergidir. Derginin temel amacı, sosyal bilimler alanında yürütülen teorik ve uygulamalı araştırmaların sonuçlarını bilim dünyasına kazandırmak ve disiplinlerarası bilimsel iletişimi teşvik etmektir.
CUSOS, yayımladığı çalışmalarda bilimsel araştırma ve yayın etiği ilkelerini esas alır. Akademik üretimin farklı bilim dallarına yayılmasını ve her alanın kendine özgü yayın dinamiklerinin objektif bir şekilde yansıtılmasını desteklemeyi hedefler. Bu doğrultuda, araştırmacıların bilimsel katkılarını ulusal ve uluslararası düzeyde daha geniş kitlelere ulaştırmak öncelikli amaçları arasındadır.
Dergide, aşağıda belirtilen sosyal bilim alanlarında hazırlanan özgün makaleler ve derleme çalışmalarına yer verilmektedir:
• Bankacılık ve Sigortacılık
• Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri
• Ekonometri
• İletişim
• İktisat
• İşletme
• Kamu Yönetimi
• Maliye
• Sağlık Yönetimi
• Turizm
• Yönetim Bilişim Sistemleri
• Uluslararası Ticaret ve Lojistik
International Journal of Current Social Science (CUSOS), sosyal bilimlerin güncel gelişmelerini izleyen, yeni teoriler ve yaklaşımlar geliştiren, aynı zamanda mesleki uygulamalara yönelik bilgi ve deneyimleri paylaşan çalışmaları teşvik etmektedir. Böylece hem akademik çevrelerin hem de uygulayıcıların yararlanabileceği nitelikli bir bilgi kaynağı oluşturmayı amaçlamaktadır.
CUSOS, yenilikçi fikirlerin ve bilimsel bulguların farklı coğrafyalardan akademisyenler ve araştırmacılar arasında paylaşımını destekleyen çevrimiçi (online) bir platform olarak tasarlanmıştır. Dergimizde, çağdaş sosyal bilim literatürüne katkı sağlayacak yerli ve yabancı yazarların çalışmaları yayımlanmakta ve sosyal bilimlerin gelişimine sürekli destek sunulmaktadır.
Kapsam
International Journal of Current Social Science (CUSOS), sosyal bilimler alanındaki bilimsel üretimi desteklemek ve güncel gelişmeleri akademik dünyaya kazandırmak amacıyla yayımlanan, çevrimiçi ve hakemli bir dergidir.
Dergimiz, sosyal bilimlerin teorik ve uygulamalı tüm alanlarında yürütülen özgün araştırmalara, derleme çalışmalara, vaka analizlerine ve yeni yaklaşımlar içeren makalelere yer verir. CUSOS, disiplinler arası çalışmaları teşvik ederek, sosyal bilimlerin farklı dallarında elde edilen çağdaş akademik başarıların, yenilikçi fikirlerin ve geleceğe yönelik bilimsel perspektiflerin paylaşılmasını amaçlamaktadır.
International Journal of Current Social Science (CUSOS), hem yerli hem de uluslararası akademisyenlerin katkılarını önemseyerek, sosyal bilimlerin dinamik yapısına nitelikli bilimsel çıktılarla katkıda bulunmayı hedeflemektedir.
Kapsanan Alanlar: Bankacılık ve Sigortacılık, İktisat, İşletme, Kamu Yönetimi, Maliye, Turizm, Sağlık Yönetimi, Yönetim Bilişim Sistemleri, Uluslararası Ticaret ve Lojistik, İletişim, Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri ve diğer sosyal bilimler alanlarını kapsayan çalışmalara öncelik verilmektedir. Bunların yanı sıra, sosyal bilimler kapsamında yapılan disiplinler arası çalışmalar ve yenilikçi metodolojilere dayalı araştırmalar da değerlendirmeye alınmaktadır.
Yazım Kuralları
International Journal of Current Social Science (CUSOS) dergisine gönderilecek tüm makaleler aşağıda belirtilen kurallar çerçevesinde hazırlanmalıdır. Aksi takdirde değerlendirme süreci gecikebilir veya çalışmanız doğrudan reddedilebilir. Dergimize gönderilecek çalışmaların APA 7 yazım kurallarına uygun olarak hazırlanması beklenmektedir.
1. Genel İlkeler
• Makalenizi mutlaka dergi yazım kurallarına uygun şekilde hazırlayınız.
• Özellikle kaynakça bölümünde uyuma dikkat ediniz.
• Gönderiminiz öncesinde referansların bütünlük ve doğruluğunu kontrol ediniz.
• Çalışmanızı göndermeden önce mutlaka benzerlik indeksi kontrolü yapınız. Yüksek benzerlik oranı, çalışmanızın reddedilmesine sebep olabilir.
2. Format ve Yazım Kuralları
• Yazı Tipi: Times New Roman, 12 punto.
• Satır Aralığı: Çift satır aralığı kullanılmalıdır.
• Yazı Biçimi: Metin her iki yana yaslanmalı, altı çizili ifadeler yerine italik veya kalın yazı kullanılmalıdır.
• Paragraf Düzeni: Paragraflar ve bölümler arasında bir satır boşluk bırakılmalıdır.
• Noktalama: Noktadan sonra yalnızca bir boşluk bırakılmalıdır.
Sayfa Yapısı:
• Kağıt Boyutu: A4 (210 × 297 mm).
• Kenar Boşlukları: Her yönde 2,5 cm.
• Sayfa Numaralandırması: Tüm sayfalar numaralandırılmalıdır.
• Satır Numaralandırması: Sol kenarda sürekli satır numaralandırması yapılmalıdır.
Makale Bölümleri:
• Türkçe ve İngilizce Özet
• Giriş
• Materyal ve Metot
• Bulgular ve Tartışma
• Kaynaklar
• Resimler ve Tablolar
Başlık:
• Makale başlığı 14 punto, koyu ve ortalı yazılmalı; bağlaçlar hariç diğer kelimelerin baş harfleri büyük olmalıdır.
• Yazar isimleri 12 punto yazılmalı, soyadlardan sonra adresler üst simge numaralandırması ile verilmelidir.
• Sorumlu yazarın iletişim bilgileri açıkça belirtilmelidir.
Özet:
• Türkçe ve İngilizce özetler 300 kelimeyi aşmamalıdır.
• Özetlerde istatistiksel sonuçlar (P<0.05 gibi) veya kaynak referansları yer almamalıdır.
3. Sayısal İfadeler ve Kısaltmalar
• Türkçe metinlerde: Ondalık ayıracı olarak virgül (,) ve binlik ayıracı olarak nokta (.) kullanılmalıdır.
• Örnek kısaltmalar: Metre (m), Kilogram (kg), Saniye (s), Dakika (dak), Amper (A), Metrekare (m²), Metreküp (m³), Hertz (Hz).
4. Referans ve Kaynak Gösterimi
Metin İçi Atıf:
• Türkçe metinlerde: (Soyad, 2013; Soyad ve ark., 2015)
Kaynakça Örnekleri:
• Dergi Makalesi (Basılı):
Soyad A, Soyad A, Soyad AA. (Yıl). Makale Başlığı. Dergi Adı, Cilt(Sayı): Sayfa Aralığı. doi:
• Dergi Makalesi (Elektronik):
Aynı format, sadece erişim bilgileri eklenecek.
• Kitap:
Soyad A. (Yıl). Kitap Adı. Yayınevi. ISBN:
• Kitap Bölümü:
Soyad A, Soyad B. (Yıl). Bölüm Başlığı. In: Editör Adı (Ed.), Kitap Adı, Yayıncı, ss. Sayfa Aralığı. ISBN:
• Konferans Bildirisi:
Soyad A, Soyad B. (Yıl). Bildiri Başlığı. In: Editör Adı (Ed.), Konferans Başlığı, Yer, Tarih, Yayıncı, ss. Sayfa Aralığı.
• Tez:
Soyad A. (Yıl). Tez Başlığı. PhD Dissertation. Enstitü Adı, Üniversite Adı, Yer, Ülke.
• İnternet Kaynağı:
FAO. (2017). Food and Agriculture Organization of the United Nations. FAOSTAT. http://www.fao.org/faostat/en/#data/QC [Erişim Tarihi: 28 Şubat 2020].
5. Tablolar, Şekiller ve Çizimler
• Veriler sade ve anlaşılır şekilde sunulmalıdır.
• Karmaşık tablolar ve şekiller ana metinde değil, ek olarak sunulabilir.
• Şekiller JPEG, TIFF veya EPS formatında, en az 300 dpi çözünürlükte olmalıdır.
• Her tablo ve şekil ayrı sayfada, kısa ve açıklayıcı bir başlık ile verilmelidir.
• Siyah-beyaz baskıda da netlik korunmalıdır.
• Tablolarda sadece yatay çizgiler kullanılmalı, sütunlar boşlukla ayrılmalıdır.
• Tablo ve şekil numaralandırmaları, metindeki geçiş sırasına uygun olmalıdır.
6. Dosya Boyutları ve Formatı
• Gereksiz yere büyük dosyalar oluşturulmamalıdır.
• Makaleler yalnızca Microsoft Word formatında (.DOC veya .DOCX) gönderilmelidir.
• Tarama yoluyla oluşturulmuş metin sayfaları kabul edilmemektedir.
7. Başvuru Kontrol Listesi
Gönderim öncesinde aşağıdaki maddelerin sağlandığından emin olunuz:
1. Çalışma daha önce yayımlanmamış ve başka bir dergide değerlendirmeye sunulmamıştır.
2. Dosya formatı Word (.DOC veya .DOCX) olmalıdır.
3. URL bağlantıları doğru verilmiştir.
4. Metin çift satırlı, 12 punto yazı tipindedir; altı çizili ifade yerine italik kullanılmıştır.
5. Grafikler ve tablolar hem Türkçe hem İngilizce başlık içermektedir.
6. Türkçe makalelerde sayısal ifadelerde doğru simgeler kullanılmıştır (ondalık: virgül, binlik: nokta).
7. Stil ve bibliyografik gereksinimler Yazar Rehberi’ne uygundur.
8. Kör hakemlik ilkelerine uygunluk sağlanmıştır.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Uluslararası Güncel Sosyal Bilimler Dergisi, 2022 yılında yayın hayatına başlamış olup, sosyal bilimler alanında teorik ve uygulamalı özgün katkılar sunan makaleleri yayımlamayı amaçlamaktadır. Dergimize gönderilen makalelerin değerlendirilmesi ve yayımlanması süreçlerinde herhangi bir başvuru, değerlendirme veya yayın ücreti talep edilmemektedir.
Dergimiz, açık erişim politikasını benimsemektedir. Bu kapsamda, yayımlanan tüm içerikler tüm kullanıcılar için ücretsiz olarak erişilebilir durumdadır. Kullanıcılar, yayıncıdan veya yazarlardan izin almaksızın, dergide yer alan makalelerin tam metinlerini okuyabilir, indirebilir, paylaşabilir, yazdırabilir ve uygun atıf yapmak koşuluyla bağlantı verebilirler.
Dergimize gönderilen tüm makaleler, ön değerlendirme sürecinden sonra çift kör hakemlik ilkesine göre değerlendirilmektedir. Herhangi bir makale için sayı garantisi, hakem süreci sonucu garantisi veya belirli bir süre içinde yayın garantisi verilmemektedir. Yayın süreci; hakem raporları, editöryal değerlendirme ve ilgili kurul/komisyonların onayı doğrultusunda yürütülmektedir.
Uluslararası Güncel Sosyal Bilimler Dergisi, yayın sürecinde bilimsel araştırma ve yayın etiği ilkelerine tam bağlılık göstermektedir. Dergimiz, yayın sürecinde COPE (Committee on Publication Ethics) tarafından belirlenen etik standartları benimsemekte ve tüm paydaşlarından bu kurallara uygun davranmasını beklemektedir.
Ücret Politikası
Herhangi bir ücret talep edilmemektedir.
Dizinler
Diğer Dizinler
Dergi Kurulları
Editör
Editör Yardımcıları
Alan Editörleri
Abant İzzet Baysal Üniversitesi, İİBF, İşletme (lisans) 2001
Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Üretim Yönetimi ve Pazarlama (yüksek lisans) 2007
Gaziosmanpasa Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Pazarlama (doktora) 2018
Bilgehan Çakmak Sel, lisans eğitimini Sivas Cumhuriyet Üniversitesi İşletme Bölümü’nde tamamlamış, yüksek lisans derecesini Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Muhasebe ve Finansman alanında ve doktora derecelerini ise Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Muhasebe ve Finansman alanında almıştır. Akademik kariyerine muhasebe ve finansal raporlama üzerine odaklanarak başlamış; özellikle sürdürülebilirlik muhasebesi, döngüsel ekonomi, finansal performans analizleri üzerine çeşitli akademik çalışmalar yürütmüştür. Dr. Çakmak Sel, editörlük görevini yürüteceği derginin akademik kalitesine katkıda bulunmayı ve alan yazına özgün çalışmalar kazandırmayı hedeflemektedir. İleri düzeyde İngilizce bilen Dr. Çakmak Sel, akademik yayınlarını hem Türkçe hem İngilizce olarak sürdürmekte, çok dilli bilimsel iletişimi desteklemektedir. Ayrıca, akademik yazım ve çeviri süreçlerinde İngilizce dilinde yetkinliğe sahiptir.
1982 Ankara doğumlu olan Esra Türk, 2004 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İşletme Bölümünden mezun olmuştur. 2006-2016 yılları arasında Türkiye İstatistik Kurumu'nda TÜİK Uzmanı olarak görev yapan TÜRK, 2016 yılında Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Cumhuriyet Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Pazarlama ve Reklamcılık Programında Öğretim Görevlisi olarak çalışmaya başlamıştır. 2018 yılında Nevşehir Hacıbektaş Veli Üniversitesinde İşletme anabilim dalında yüksek lisansını tamamlayan Türk, aynı üniversitede Üretim Yönetimi Pazarlama anabilim dalında "İnfodeminin Tüketici Şüpheciliği Üzerindeki Etkisinin Markaya Yansımaları" adlı teziyle doktorasını tamamlamıştır.
Dil Editörü
ISSN: 2980-1540
Bu ürün Creative Commons Attribution 4.0 tarafından lisanslanmıştır.
Uluslararası Güncel Sosyal Bilimler Dergisi (CUSOS) aşağıda verilen Alan Endeksleri tarafından taranmaktadır;