G-7 Ülkelerinde Eko-inovasyonların Çevresel Bozulmaya Etkisinin MMQR Yöntemi ile İncelenmesi

Ayşegül Mahiroğulları; Mustafa Necati Çoban

TR EN

G-7 Ülkelerinde Eko-inovasyonların Çevresel Bozulmaya Etkisinin MMQR Yöntemi ile İncelenmesi

Öz

Küresel çevre sorunlarının hızla artış göstermesi, sürdürülebilir büyümeyi sağlamak için ortak çabaları gerekli kılmaktadır. Bu bağlamda eko-inovasyon, çevresel zararı minimuma indirmeyi amaçlayan çevre dostu bir inovasyon türü olarak literatürde yer almaktadır. Bu çalışmada G-7 ülkelerinde eko-inovasyonların çevresel bozulmaya etkisi araştırılmaktadır. Momentler Kantil Regresyon Yöntemi (MMQR)’nin kullanıldığı çalışmada karbondioksit emisyonu, teknolojik inovasyon, yeşil büyüme, finansal gelişme endeksi ve doğal kaynak rantı verileri analize dahil edilmektedir. Elde edilen bulgulara göre teknolojik inovasyonlar ile karbondioksit emisyonları arasında tüm kantil düzeyleri için negatif yönlü bir ilişki tespit edilmektedir. Bu bulgular, G-7 ülkelerinde eko-inovasyonlar arttıkça karbon emisyonlarının azaldığını işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Abbas, S., Gui, P., Chen, A. ve Ali, N. (2022). The Effect of Renewable Energy Development, Market Regulation, and Environmental Innovation on CO2 Emissions in BRICS Countries. Environmental Science and Pollution Research, 29, 59483-59501.
Abid, A., Mehmood, U., Tariq, S. ve Haq, Z. U. (2022). The Effect of Technological Innovation, FDI, and Financial Development on CO2 Emission: Evidence from the G8 Countries. Environmental Science and Pollution Research International, 29(8), 11654-11662.
Aggeri, F. (1999). Environmental Policies and Innovation: A Knowledge-Based Perspective on Cooperative Approaches. Research Policy, 28, 699-717.
Al-Hanakta, R., Hossain, M. B., Pataki, L. ve Dunay, A. (2023). Eco-innovation Influence on Business Performance in Jordanian Micro, Small and Medium Enterprises Operating in the Food Processing Sector. Plos One, 18(2), 1-23.
Ali, S., Dogan, E., Chen, F. ve Khan, Z. (2021). International Trade and Environmental Performance in Top Ten-Emitters Countries: The Role of Eco-innovation and Renewable Energy Consumption. Sustainable Development, 29, 378-387.
Aliani, K., Borgi, H., Alessa, N., Hamza, F. ve Albitar, K. (2024). The Impact of Green Innovation and Renewable Energy on CO2 Emissions in G7 Nations. Heliyon, 10(10), 1-15.
Amara, D. B. ve Qiao, J. (2023). From Economic Growth to Inclusive Green Growth: How Do Carbon Emissions, Eco-innovation and International Collaboration Develop Economic Growth and Tackle Climate Change?. Journal of Cleaner Production, 425, 138986.
Assi, A. F., Isiksal, A. Z. ve Tursoy, T. (2021). Renewable Energy Consumption, Financial Development, Environmental Pollution, and Innovations in the ASEAN+ 3 Group: Evidence from (P-ARDL) Model. Renewable Energy, 165, 689-700.

Avunduk, Z. B. ve İçen, H. (2023). Eko-inovasyon Performansının Ekonomik Büyümeye Etkisi: Avrupa Birliği Ülkeleri Üzerine Panel Veri Analizi. Verimlilik Dergisi, 57(4), 657-670.
Bal, E. (2019). Çevresel İnovasyon Faaliyetlerinin İşletmelerin Uluslararası Rekabetçiliğine Etkisi: Marmara Bölgesi Kimya Sektörü Örneği.(Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme (İktisat) Anabilim Dalı, İstanbul.
Bujari, A. A. ve Martìnez, F. V. (2016). Technological Innovation and Economic Growth in Latin America. Revista Mexicana de Economìa y Finanzas, 11(2), 77-89.
Carrio´n-Flores, C. E. ve Innes, R. (2009). Environmental Innovation and Environmental Performance. Journal of Environmental Economics and Management, 59, 27-42.
Chen, J., Cheng, J. ve Dai, S. (2017). Regional Eco-innovation in China: An Analysis of Eco-innovation Levels and Influencing Factors. Journal of Cleaner Production, 153, 1-14.
Cheng, C. C. J., Yang, C. L. ve Sheu, C. (2014). The Link between Eco-innovation and Business Performance: A Taiwanese Industry Context. Journal of Cleaner Production, 64, 81-90.
Ch’ng, P. C., Cheah, J. ve Amran, A. (2021). Eco-innovation Practices and Sustainable Business Performance: The Moderating Effect of Market Turbulence in the Malaysian Technology Industry. Journal of Cleaner Production, 283, 124556, 1-11.
Claeys, G., Tagliapietra, S. ve Zachmann, G. (2019). How to Make the European Green Deal Work. Bruegel Policy Contribution.
Çoban, M. N., Biçen, Ö. F., Nassani, A. A. ve Anser, M. K. (2025). Exploring the Effects of Global Value Chain Participation, Technological Eco-innovation and Natural Resource Rents on Environmental Quality in the EU-14. Scientific Reports, 15, 17572.
Demirel, P. ve Kesidou, E. (2011). Stimulating Different Types of Eco-innovation in The UK: Government Policies and Firm Motivations. Ecological Economics, 70, 1546-1557.
Doğan, S. ve Tüzer, M. (2011). Küresel İklim Değişikliği ile Mücadele: Genel Yaklaşımlar ve Uluslararası Çabalar. Istanbul Journal of Sociological Studies, 44, 157-194.
EC (2011). Innovation for a sustainable Future - The Eco-innovation Action Plan (Eco-AP). European Commission.
EIO (2012). Paving the Way to A Green Economy through Eco-innovation. Annual Report 2012, European Commission.
Ekins, P. (2010). Eco-innovation for Environmental Sustainability: Concepts, Progress and Policies. International Economics and Economic Policy, 7, 267-290.
Ekins, P. ve Salmons, R. (2010). Environmental and Eco Innovation: Concepts, Evidence and Policies - Joint Meetings of Tax and Environment Experts. OECD Publishing.
Ertuğrul, H. M., Çetin, M., Şeker, F. ve Doğan, E. (2016). The Impact of Trade Openness on Global Carbon Dioxide Emissions: Evidence from the Top Ten Emitters Among Developing Countries. Ecological Indicators, 67, 543-555.
Fondevila, M. M., Moneva, J. M. ve Scarpellini, S. (2019). Environmental Disclosure and Eco-innovation Interrelation. The case of Spanish Firms. Revista de Contabilidad Spanish Accounting Review, 22(1), 73-87.
Guerroud, Y. (2021). Three Essays on Eco-innovation at the Firm Level: The French Case. (Doktora Tezi), Université Côte d'Azur, Economics and Finance, Fransa.
Hafeez, M., Rehman, S. U., Faisal, C. M. N., Yang, J., Ullah, S., Kaium, M. A. ve Malik, M.Y. (2022). Financial Efficiency and Its Impact on Renewable Energy Demand and CO2 Emissions: Do Eco-Innovations Matter for Highly Polluted Asian Economies?. Sustainability, 14, 10950, 1-12.
He, P., Ya, Q., Chengfeng, L., Yuan, Y. ve Xiao, C. (2021). Nexus Between Environmental Tax, Economic Growth, Energy Consumption, and Carbon Dioxide Emissions: Evidence from China, Finland, and Malaysia Based on a Panel-ARDL Approach. Emerging Markets Finance and Trade, 57 (3), 698-712.
Huppes, G., Kleijn, R., Huele, R., Ekins, P., Shaw, B., Esdeerrs, M. ve Schaltegger, S. (2008). Measuring Eco-innovation: Framework and Typology of Indicators Based on Causal Chains. Final Report of the Ecodrive Project.
Karakaya, E. (2016). Paris İklim Anlaşması: İçeriği ve Türkiye Üzerine Bir Değerlendirme. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 1-12.
Kemp, R. ve Foxon, T. (2007). Typology of Eco-innovation. UM Merit, 5(1), 1-25.
Kemp, R. ve Pearson, P. (2007). Final Report MEI Project about Measuring Eco-innovation. UM Merit, 10(2), 1-120.
Khan, Z., Ali, S., Umar, M. Kirikkaleli, D. ve Jiao, Z. (2020). Consumption-Based Carbon Emissions and International Trade in G7 Countries: The Role of Environmental Innovation and Renewable Energy. Science of the Total Environment, 730, 1-10.
Khattak, S. I. ve Ahmad, M. (2022). The Cyclical Impact of Innovation in Green and Sustainable Technologies on Carbon Dioxide Emissions in OECD Economies. Environmental Science and Pollution Research, 29, 33809-33825.
Kılıç, S. (2001). Uluslararası Çevre Hukukunun Gelişimi Üzerine Bir İnceleme. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 2(2), 131-149.
Kirikkaleli, D., Abbasi, K. R. ve Oyebanji, M. O. (2023). The Asymmetric and Long‑Run Effect of Environmental Innovation and CO2 Intensity of GDP on Consumption‑Based CO2 Emissions in Denmark. Environmental Science and Pollution Research, 30, 50110-50124.
Klewitz, J. ve Hansen, E. G. (2014). Sustainability-Oriented Innovation of SMEs: A Systematic Review. Journal of Cleaner Production, 65, 57-75.
Kuo, T. C. ve Smith, S. (2018). A Systematic Review of Technologies Involving Eco-innovation for Enterprises Moving Towards Sustainability. Journal of Cleaner Production, 192, 207-220.
Leitão, N. C. (2013). The Environmental Kuznets Curve and Globalization: The Empirical Evidence for Portugal, Spain, Greece and Ireland. Energy Economics Letters, 1(1), 15-23.
Manjang, M., Hao, X. ve Husnain, M. A. (2023). Examining the Impact of Environmental Technologies, Environmental Taxes, Energy Consumption, and Natural Resources on GHG Emissions in G-7 Economies. Springer, 30, 106611-106624.
Obobisa, E. S. (2023). An Econometric Study of Eco-innovation, Clean Energy, and Trade Openness Toward Carbon Neutrality and Sustainable Development in OECD Countries. Sustainable Development, 1–25.
OECD (2009). Sustainable Manufacturing and Eco-innovation: Framework, Practices and Measurement. Synthesis Report.
OECD (2012). OECD Environmental Outlook to 2050. OECD Publishing.
OECD ve Eurostat (2005). Oslo Kılavuzu: Yenilik Verilerinin Toplanması ve Yorumlanması İçin İlkeler (3. Baskı). TÜBİTAK Yayınları.
Pichlak, M. ve Szromek, A.R. (2021). Eco-Innovation, Sustainability and Business Model Innovation by Open Innovation Dynamics. Journal of Open Innovation: Technology Market and Complexity, 7, 149.
Qoyash, F. K. ve Eren, M. (2022). Türkiye’de Teknolojik İnovasyon ve Yenilenebilir Enerji Tüketiminin Çevre Kirliliği Üzerine Etkisi. Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2), 110-118.
Reid, A. ve Miedzinski, M. (2008). Eco-innovation. Final Report for Sectoral Innovation Watch.
Rennings, K. (2000). Redefining Innovation - Eco-innovation Research and the Contribution from Ecological Economics. Ecological Economics, 32(2), 319-332.
Sáez-Martínez, F. J., Ferrari, G. ve Mondéjar-Jiménez, J. (2015). Eco-innovation: Trends and Approaches for a Field of Study. Innovation: Management, Policy & Practice, 17(1), 1-5.
Schiederig, T., Tietze, F. ve Herstatt, C. (2012). Green Innovation in Technology and Innovation Management–An Exploratory Literature Review. R&D Management, 42(2), 180-192.
Shafiei, S. ve Salim, R. A. (2014). Non-Renewable and Renewable Energy Consumption and CO2 Emissions in OECD Countries: A Comparative Analysis. Energy Policy, 66, 547-556.
Shahbaz, M., Ozturk, I., Afza, T. ve Ali, A. (2013). Revisiting the Environmental Kuznets Curve in a Global Economy. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 25, 494-502.
Shan, S., Yılmaz – Genç, S., Kamran, H. W. ve Dinca, G. (2021). Role of Green Technology Innovation and Renewable Energy in Carbon Neutrality: A Sustainable Investigation from Turkey. Journal of Environmental Management, 294, 113004.
Shobande, O. A. ve Ogbeifun, L. (2021). The Criticality of Financial Development and Energy Consumption for Environmental Sustainability in OECD Countries: Evidence from Dynamic Panel Analysis. International Journal of Sustainable Development &World Ecology, 29(2), 153-163.
Steward, F. (2006). Eco-innovation – Environmental Benefits, Economic Growth and Job Creation. Henrik Saxe ve Clemen Rasmussen (Ed.), Green Roads to Growth içinde (233-242). Environmental Assessment Institute.
Stjepanovic, S., Tomic, D. ve Skare, M. (2022). A New Database on Green GDP; 1970-2019: A Framework for Assessing the Green Economy. Oeconomia Copernicana, 13(4), 949-975.
Şeker, F. ve Çetin, M. (2015). Düşük Karbonlu Yeşil Büyüme ve Karbondioksit Salınımının Temel Belirleyicileri: Türkiye Uygulaması. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 4(8), 22-41.
TİKA (2024). Kalkınma İşbirliği: Tanımlar, Kavramlar ve Gündemler (1. Baskı). Türkiye Diyanet Vakfı Yayın Matbaacılık.
Udeagha, M. C. ve Ngepah, N. (2023). Striving Towards Environmental Sustainability in the BRICS Economies: the Combined Influence of Fiscal Decentralization and Environmental Innovation. International Journal of Sustainable Development & World Ecology, 30 (2), 111-125.
You, C., Khattak, S. I. ve Ahmad, M. (2022). Do International Collaborations in Environmental-Related Technology Development in the U.S. Pay of in Combating Carbon Dioxide Emissions? Role of Domestic Environmental Innovation, Renewable Energy Consumption, and Trade Openness. Environmental Science and Pollution Research, 29, 19693-19713.
Yurdakul, M. (2020). İşletmelerde Sürdürülebilirliğin Sağlanmasında Eko-İnovasyon Uygulamaları: Bir Model Önerisi. İşletme Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 1, 15-33.
Ziółkowski, B. (2013). The World Trends in Eco-innovation Assessment. Modern Management Review, 18(1), 153-162.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Yeşil Ekonomi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Ayşegül Mahiroğulları ^*
Türkiye

Mustafa Necati Çoban
0000-0003-2839-4403
Türkiye

Erken Görünüm Tarihi

24 Aralık 2025

Yayımlanma Tarihi

25 Aralık 2025

Gönderilme Tarihi

15 Ekim 2025

Kabul Tarihi

15 Aralık 2025

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2025 Cilt: 4 Sayı: 2

IZ

https://izlik.org/JA76SK37TK

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Mahiroğulları, A., & Çoban, M. N. (2025). G-7 Ülkelerinde Eko-inovasyonların Çevresel Bozulmaya Etkisinin MMQR Yöntemi ile İncelenmesi. Uluslararası Güncel Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 94-107. https://izlik.org/JA76SK37TK

G-7 Ülkelerinde Eko-inovasyonların Çevresel Bozulmaya Etkisinin MMQR Yöntemi ile İncelenmesi

G-7 Ülkelerinde Eko-inovasyonların Çevresel Bozulmaya Etkisinin MMQR Yöntemi ile İncelenmesi

Öz

Anahtar Kelimeler

Examining the Impact of Eco-Innovations on Environmental Degradation in G7 Countries Using the MMQR Method

Abstract

Keywords

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Erken Görünüm Tarihi

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

IZ

Kaynak Göster